Het verhaal van een jongeman.
Een jongen die zich het overleven van
de straat eigen had gemaakt.
Het recht van de sterkste, leven met gebalde vuisten.
Wroetend het hoofd boven water houden
en in leven blijven.
Hierdoor hield hij de goede mensen buiten
en liet de verkeerde binnen.
Toch bleef een engel van genade bij hem ten tijde van zijn zondes.
Er waren momenten in zijn leven die hem tot waanzin dreven
Ziek en moe van het leven in een grote leugen, zonder eerlijke waarheid.
Dikwijls verlangde hij naar het moment dat alles zou stoppen.
Op zoek naar dat ene laatste verlossende shot,
voor een vlucht naar een eeuwige vakantie.
Maar hoe hoog kun je vliegen met gebroken vleugels.
Proberend door de waanzin en pijn heen te vliegen
verloor hij zijn grip, raakte de grond.
en maakte een zoveelste knieval voor het leven.
Zoals altijd dacht hij wel weer te staan
maar het lukte hem niet bij de deur te komen.
Hij was gebroken.
Hij moest opnieuw leren kruipen
voordat hij weer kon lopen.
Hij had hulp nodig om overeind te kunnen komen.
Hulp om te leren zien, horen en voelen zoals anderen dit doen.
Proberen om zijn oude ik van zich af te schudden “viel hem zwaar”.
Daarvoor moest hij de goede mensen binnen laten.
Geloven in de goede bedoelingen van de ander was hem wereldvreemd.
Het lukte hem niet te luisteren naar de oprechte woorden van de ander.
Alle oprecht woorden van die ander voelde als kritiek.
Lang verzette hij zich,
maar hij vroeg zich steeds meer af of dit nog zin had.
Hij dacht als ik geen kritiek kan accepteren moet ik:
niets meer zeggen
niets meer doen
maar zal ik dan nog ooit iemand kunnen zijn.
Het verleden is wie hij nu was,
en als hij daar niet over zou mogen praten
“bestond hij niet”.
En langzaam liet hij de ander dichterbij komen,
en daarna zelfs binnen in zijn leven.
In een oogopslag zag de jongeman het licht
“wonderbaarlijk”,
wanneer het moment arriveert dat je voelt,
”het komt goed”.
Zijn gedachtes waren weer van hem.
Hij durfde te kijken naar het verleden.
Het lukte hem weer te vertellen wat de morgen brengt.
Vanaf dat moment begon hij aan de 2e fase van zijn reis.
Leven is een reis,
met een doel,
zonder eindbestemming??
Voor alle mensen "out there”
Waar je ook bent
Het licht aan de einde van de tunnel
kan van jou zijn!!
Dit is mijn verhaal
“voor alle wanhopige harten”
die twijfels hebben over hun eigen reis.
T.W.