‘De oude wijkzuster is weer terug’ was een telkens terugkerende reactie die we kregen in het kader van het experiment ‘Van Solex naar Laptop’.

Er wordt in dit experiment als het ware door een vergrootglas een blik geworpen op de werkzaamheden van de wijkverpleegkundige van Omring Thuiszorg in de
 dorpjes Middenmeer en Slootdorp in de Kop van
Noord-Holland. Er zijn drie nieuwe producten ontwikkeld die integraal door de wijkverpleegkundige worden geleverd. Dit zijn Vraagbaak (1), Keukentafelgesprek (2) en Preventieve interventies (3). Deze producten worden onlosmakelijk geleverd door de wijkverpleegkundige naast de twee bestaande producten Coördinatie van zorg en Uitvoering van zorg.

De cliënt ervaart met deze werkwijze dat de zelfredzaamheid wordt gestimuleerd en het sociale steunsysteem wordt waar nodig versterkt. De cliënt krijgt adequate antwoorden op hulpvragen en leert omgaan met beperkingen. De cliënt wordt zo nodig doorverwezen naar andere hulpverleners, diensten of preventieve interventies.
 
De noodzakelijke randvoorwaarden waaronder de wijkverpleegkundige deze drie nieuwe producten optimaal kan bieden zijn als volgt:

• ze is aangesteld als een zichtbare schakel in de wijk: zowel naar ketenpartners als bijvoorbeeld de huisarts toe, als intern naar het Verpleegkundigen & Verzorgenden
• ze heeft haar contacten in de wijk met ketenpartners  op het gebied van wonen, welzijn, zorg en gemeente fors aangehaald. Daarmee is haar sociale kaart versterkt
• ze werkt vanuit een klein zelfsturend team V&V (niveau 2 - 5)
• elke cliënt heeft een vaste contactpersoon vanuit het team V&V
• ze neemt deel aan lokaal multidisciplinair ketenoverleg.

Er is een maatschappelijke businesscase geschreven over dit experiment  De aannames waarop de return on investment in deze maatschappelijke businesscase zijn gebaseerd, zijn als volgt:
Het aantal opnames in het verpleeg- en verzorgingshuis wordt uitgesteld, het benodigd aantal uren thuiszorg vermindert, het aantal (crisis)consulten bij de huisarts wordt beperkt, het aantal bezoeken van burgers met complexe vragen aan het WMO-loket beperkt en het ziekteverzuim en het verloop van wijkverpleegkundigen in de thuiszorg verminderd. Naast een maatschappelijk rendement wordt in deze businesscase een financieel rendement van deze nieuwe werkwijze onderbouwd. De return on investment op het niveau van ‘Van Solex naar Laptop’ is € 72.790,00 en op niveau van de regio Kop van Noord-Holland en West-Friesland is dit € 1.552.856,00 per jaar. Gezien deze bedragen verdient het aanbeveling om de aannames waarop deze financiële effecten zijn gestoeld nader te onderzoeken.

Het experiment heeft belangstelling gekregen van voormalig staatssecretaris J. Bussemaker van VWS. Het experiment wordt als goed voorbeeld benoemd in een brief van haar dd 05-11-2009. Ook is het experiment uitgeroepen tot een best practice voor de thuiszorg door de regiegroep die door VWS is ingesteld en door Vilans wordt uitgevoerd. Het experiment is vermeld als goed voorbeeld op de website van ‘In voor Zorg’. Er zijn publicaties geweest in onder andere het tijdschrift ‘Nursing’ en het blad ‘Wonen, welzijn en zorg’ van de provincie Noord-Holland. Omring Thuiszorg heeft, als  vervolg op dit experiment, begeleiding van ‘In voor Zorg’ ontvangen om te komen tot verdere doorontwikkeling van het kleinschalig buurtgericht werken in de gehele thuiszorg van Omring met een centrale rol voor de wijkverpleegkundige.

Projectleider: Hanneke van den Berg
Projectplan
Leerproducten
Eindrapportage
Maatschappelijke businesscase

Ga naar Omring